Final Okulları / Kerpe Alper Otel
24 Eylül 2017 Pazar
Anasayfa > Yazarlar > Candan Şeyda > MÜKEMMELİYETÇİ AILENIN ÇOCUKLARI
Candan Şeyda

MÜKEMMELİYETÇİ AILENIN ÇOCUKLARI

15.07.2017 22:31:10 12 14 16 18 yazdır
Yazar : Candan Şeyda
MÜKEMMELİYETÇİ AILENIN ÇOCUKLARI

Mükemmeliyetçi ailelerin çocukları genelde mükemmel olmaya ve her şeyin en
iyisini yapmaya çalışan ebeveynlerdir. Mükemmel anne ve babanın çocuklarına
baktığımızda aslında çocukluktan yada yaşam boyu gerçekleştiremedikleri
yaşantılarını çocuklarından beklemeleridir. Mükemmeliyetçi anne babanın
çocuklarından beklentileri oldukça fazladır. Her şeyin en iyisini yapmalarını,
başarısızlığı kabul etmemekle birlikte başarmaya karşı baskı uygulamaktadırlar .
Mükemmeliyetçi anne baba asla hata kabul etmezler. Çocuklarının hayatı
genelde anne ve baba yönlendirmesi ile devam eder. Bu gerekse arkadaş
seçiminde olsun, meslek seçiminde ve eş seçiminde de anne, babanın istediği
şekilde sonuçlanır.

"PEKI MÜKEMMELİYETÇİ AILENIN ÇOCUKLARININ DAVRANIŞLARI NASILDIR?

Mükemmeliyetçi çocuklar bir konu üzerinde karar almada zorluk çekerler ve
kolay karar alamazlar. Abartılacak düzeyde her konuda planlı olmaları dikkatten
kaçmazken beraberinden düzenli ve sıralıdırlar. Bir konuda onay almayı
beklerler. Başaramama korkusu ve kaygıları oldukça fazladır. Hata yapmaktan
korkarlar. Yaptıkları hataları gizlerler. Başarı onlar için önemli olmakla beraber
çoğu zaman kaybetme duygusu yaşadığından riske girmekten de korkarlar.
Çocuğun kendine güveni yoktur. Başkaları ile kendini kıyaslama çabası
içerisindedir. İçlerinde büyük bir hırs vardır ve yaptıkları davranışlarında takdir
edilmeyi beklerler.
Kendi yaşantımdan bir örnek olayı beraber inceleyelim ;
Tatil yaptığım bir şehirde bir aileyi istemeden gözlemlemiş bulunmaktaydım.
Gözlemlememin nedeni ise bu ailenin 10 yaşında olan erkek çocuğunun
çevresindeki yetişkinlere ve akranlarına olan davranışlarıydı. Bir gün arkadaşları
ile birlikte santranç oynuyordu. Oyun sonunda oyunda yenildiği halde bu
yenilgiyi kabul etmeyip ağlayıp bağırıyordu. Sadece bu oyunda değil diğer
oyunlarda da aynı tepkiyi verip kendince hırs yapıyordu. Oyun arkadaşları
sadece kendisi ile arkadaşlık yapabilirdi bir başka kişiler ile arkadaşlık yapmasını
asla kabul etmiyordu. En güzel oyuncaklar sadece onda olmalı durum böyleyken
arkadaşında gördüğü güzel oyuncağı ortadan kaldırıp oyuncağa zarar veriyordu.
Peki bu davranışlarının sebebi nedir ? Nasıl bir aileye sahip ? Ailenin çocuk
üzerindeki tutumu nasıl?
Diye düşünürken ;

Çocuğun anne ve babasını gözlemledim . Anne bir eğitimci ;çocuğu üzerindeki
tutumu, akranlarına olan davranışlarını, hatalarını örten koruyucu bir anne
modeliydi. Babayı gözlemlediğimde ise bunun tam tersi bir davranış
sergiliyordu. Babanın mesleği pilottu çocuğunun boş durmasını istemiyor ve
ondan yetişkin gibi davranmasını bekliyordu. Çocukça davranışlar kabul
edilmiyordu. Baba sürekli olarak yanında durmasını ve kendisine yardım
etmesini bekliyordu. Boş zamanı olduğunda oyun oynaması yerine kitap
okumasını istiyordu. Baba bazı zamanlar kendi çalıştığı alana götürüp çocuğunu
pilot koltuğuna oturtarak ona işi öğrettiğini anlatıyordu. Ayrıca baba için kabul
edilmeyen en büyük davranış ise yapılan hatalardı ne olursa olsun her şey
kusursuz ve hatasız olmalıydı. Durum böyleyken doğru davranışlar takdir
edilmeyip yapılan hatalar sözel şiddet ile ifade ediliyordu.
Mükemmeliyetçi anne baba olarak çocuğumuza nasıl davranmalıyız ?
Öncelikle çocuklarınızı olduğu gibi kabul edin. Ona değer verin ve sevginizi belli
edin. Güvenin ve ona inandığınızı gösterin. Hayatta kazanmanın da
kaybetmeninde var olduğunu ona anlatın. Kendisi ile yarışmasına fırsat tanıyın.
Çocuğun sizin istediğiniz kimliğe bürümeye değil onun kendini tanımasına ve
kendi gibi olmasına fırsat tanıyın çocuğunuzu farklı bir kişilik olarak kabul edin.
Her şeyin en mükemmelini en iyisini beklemeyin. Hata yaptığında onu
azarlamayın, korkutmayın ve utandırmayın, yaptığı hata karşısında tekrar
denemesine olanak sağlayın ve doğrusunu yapmaya teşvik edin. Her hatanın
insanı olgunlaştıran ve geliştiren bir tarafı vardır. Bırakın hata yapsınlar ve hata
yaparak doğrusunu öğrensinler. Yetişkin olarak kendimizi düşünelim biz hiç
hata yapmadık mı ? Unutmamalı ki her insan mükemmel değildir ve hatasız da
değildir. Bu durumda öncelik olarak kendimizi değerlendirelim, çocuk
üzerindeki tutum ve davranışlarımızı düzeltelim.

ÖZEL EGITIM ALAN ÖĞRETMENİ
ŞEYDA CANDAN
Yorum Yaz
  • UYARI: Konuyla ilgisi bulunmayan, hakaret içeren cümleler veya imalar, inançlara saldırı, şiddete teşvik ve tamamı büyük harfle yazılan yorumlar onaylanmamaktadır.